گاوچران های سنگین قلب فریاد فاسد می کشند ، با شکست 41-16 مقابل واشنگتن مبارزه کمی نشان می دهند

دسته‌بندی نشده | No comments


بلومبرگ

چرا مارادونا از مسی و رونالدو بهتر بود

(نظر بلومبرگ) – هواداران فوتبال خوش شانس هستند که در زمانی زندگی می کنند که دو فوق ستاره به طور همزمان اعلام می کنند که بهترین بازیکن تاریخ این ورزش هستند – و حتی خوش شانس تر اینکه ما می توانیم بازی بین لیونل مسی و کریستیانو رونالدو را تماشا کنیم ، هفته به هفته ، در مقابل مخاطبان میلیاردی جهانی زندگی کنید. با تشکر از یوتیوب ، می توانم فیلم های با کیفیت بالا را از جذاب ترین عملکرد آنها و هر گلی که به ثمر رسانده اند تماشا کنم. هنگامی که دیگو مارادونا بر سر ادعای کسب عنوان بهترین تا کنون شرط بندی می کرد ، بسیاری از مردم جهان فقط می توانند نگاهی چهار ساله به نبوغ او داشته باشند که ثابت کند در جام های جهانی در 82 ، 86 ، 90 و 94 ام. در این دوره در هندوستان که بزرگ شده ام ، هرگز نکات برجسته ای از حضور او در باشگاه بارسلونا یا ناپولی (شهری که او هنوز هم یک خدای جزئی ، یک پادشاهی جزئی محسوب می شود) ندیده ام. مداحی: مارادونا ، نماد فوتبالی که آرژانتین را به شهرت رساند ، در 60 سالگی درگذشت اکنون برخی از موارد برجسته ویدیویی آنلاین وجود دارد که سابقه بارزی از او را در شکوه خود حفظ می کند – از جمله این گل به انگلیس در استادیوم آزتکا در 22 ژوئن 1986. اما آنها آنها فقط به آنچه او توانایی دارد اشاره می کنند. آنها شواهد پشتيباني كافي براي تأييد اين استدلال كه وي تاكنون بهترين بوده است ارائه نمي دهند. آنچه این کار را دشوار می کند ، مدارک حتی کمیاب برای شاکیان نسل های گذشته است: فرنس پوشکاس مجارستانی ، اسپانیا و آلفردو دی استفانو آرژانتین ، پله برزیل ، یوهان کرایف انگلیسی ، فرانتس بکنباوئر آلمان و دیگران. این واقعیت که آنها در شرایط و قوانین مختلف و در موقعیت های مختلف بازی کردند ، اختلاف را به هر حال بحث برانگیز می کند. در این صورت نمی توانیم بفهمیم که مارادونا از نظر فنی بهترین توپ برای زدن توپ است. با این حال ، من اینجا هستم تا ادعا کنم که او بزرگترین همه زمانها بود. و پرونده من به این واقعیت ساده بستگی دارد که وی ، بیش از سایر شاکیان ذکر شده در اینجا ، نزدیکترین نقطه به چالش این جمله است که فوتبال یک ورزش تیمی است. مارادونا در بیشتر دوران حرفه ای خود در تیم هایی بازی کرده که فاقد ضربات جهانی دیگر هستند. به لیست تیم ناپولی که او در 1986-87 فوتبال ایتالیا را با آن فتح کرد نگاهی بیندازید و بازیکن دیگری نیست که به تالار مشاهیر سری A برسد. او نقش مکمل کمی بهتر در آرژانتین ، که منجر به دو فینال جام جهانی شد – پیروزی آن در سال 86 و بسیار نزدیک به دهه 90 – اما هیچ کس ادعا نمی کند که خورخه والدانو در مارادونا بوده است ، همانطور که ژایرژینیو دو پله در دهه 70 بود. یک بازیکن درخشان بودن است که توسط بازیکنان درخشان دیگر احاطه شده است یک چیز است. از این نظر مسی و رونالدو در تیم های باشگاهی خود بسیار خوش شانس بوده اند. اما مارادونا از مواد متوسط ​​جادو کرد. آنچه این مورد را حتی بیشتر قابل توجه می کند ، وزن انتظاراتی است که او در شکل کوچک خود به همراه داشته است. هنگامی که وی در سال 1984 برای ناپولی امضا کرد ، این باشگاه هرگز قهرمان لیگ ایتالیا نشده بود و با این حال هواداران او بلافاصله رویای افتخار قهرمانی را شروع کردند. Pibe de oro یا پسر طلایی به اندازه کاپیتان و بازیکن یک طلسم بود. بازیکنان دیگر – از جمله مسی – از آن زمان مجبور شده اند با فشار قابل توجهی دست و پنجه نرم کنند ، اما سوپراستارهای مدرن توسط داربست متخصصان روابط عمومی و روانپزشکان احاطه شده اند تا به آنها کمک کنند. مارادونا ، همانطور که در زمین بازی پشتیبانی نمی کرد ، با این وجود بارها و بارها اورو برای باشگاه و کشور تحویل داد. تا اینکه این کار را کرد. احتمالاً اجتناب ناپذیر بود که سرانجام بار نبوغ او را در هم کوبد و آنها این کار را به روشی تماشایی انجام دادند. اما او به اندازه کافی دوام آورد تا برنز را پرتاب کند – مانند پلاک نشان دهنده این گل مقابل استادیوم آزتکا – ادعای خود برای برترین گل در تمام دورانها. RIP ، دیگو آرماندو مارادونا ، GOAT. (نام بازیکن تیم Pele 1970 را در بند 7 تصحیح می کند.) این ستون لزوماً نظرات تحریریه یا Bloomberg LP و صاحبان آن را منعکس نمی کند. بابی غوش ستون نویس روزنامه بلومبرگ است. او با تمرکز ویژه بر خاورمیانه و آفریقا در زمینه امور خارجه می نویسد. برای مقالات بیشتر از این دست ، لطفاً به ما در bloomberg.com/opinion مراجعه کنید اکنون مشترک شوید تا با معتبرترین اخبار کسب و کار پیش بروید. © 2020 بلومبرگ LP


منبع: pen-news.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>